گفتم به دعای سحری وصل تو خواهم بیهوش &

زندگی را گرتوانستی به کام
یک نفرشیرین کنی
یاتوانستی زمین تشنه ای را
سرخوش ازباران کنی
گرتوانستی تویک مرغ گرفتار
ازقفس بیرون کنی
یاتوانستی که دیوار اسارت
ازبناویران کنی
گرتوانستی به خوان رنگیت
یک رهگذر مهمان کنی
یاتوانستی بدون حاجتی هم
ذکر آن یزدان کنی
گر توانستی لباس بی ریای
عاشقی بر تن کنی
می توانی آن زمان
فریاد انسان بودنت
برکوی وبر برزن کنی..

با سلام
خدا قسمت کرد یه بار دیگه زائر کربلا در روزهای مانده به اربعین بودم - نائب و الزیاره و دعگوی همه دستان عزیز
غوغائی بود - شور و حال عجیبی بود-به نظرم اونکه این راه رو -مسیر عاشقی -نام نهاده واقعا درست گفته - خب باید بود و دید - وگرنه کلمات قاصر از توصیف بعضی مسائل هست = خدا میدونه بین الحرمین چه صفائی داره - - ان شالله زند ه باشیم و سال اتی هم بریم -